کاربرد اصول روانشناسی محیطی در طراحی فضاهای درمانی و آموزشی - فتحی پیمان (تجلی هنر در معماری و شهرسازی, 2024)
این مقاله به بررسی کاربرد اصول روانشناسی محیطی در طراحی فضاهای درمانی و آموزشی پرداخته و نقش آن‌ها در بهبود تجربه افراد در این فضاها را مورد ارزیابی قرار می‌دهد. هدف از این مطالعه، شناسایی و تحلیل عواملی است که به واسطه طراحی محیطی می‌توانند به کاهش استرس، افزایش تمرکز و بهبود کلی تجربه کاربران در محیط‌های درمانی و آموزشی کمک کنند. یافته‌ها نشان می‌دهند که عناصر طبیعی همچون نور طبیعی و گیاهان، به طور موثری در کاهش اضطراب و تقویت احساس آرامش بیماران در فضاهای درمانی نقش دارند. همچنین، استفاده از رنگ‌های آرامش‌بخش و چیدمان فضا به نحوی که حس حریم خصوصی را برای بیماران فراهم آورد، بهبود کیفیت تجربه درمانی را تسهیل می‌کند. در فضاهای آموزشی نیز به‌کارگیری اصول روانشناسی محیطی مانند نورپردازی طبیعی، رنگ‌های انگیزه‌بخش و چیدمان انعطاف‌پذیر به افزایش تمرکز، تقویت تعاملات اجتماعی و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان کمک می‌کند. این پژوهش ضمن تاکید بر اهمیت طراحی کارآمد محیط‌های درمانی و آموزشی، به طراحان و معماران پیشنهاد می‌دهد که در طراحی این فضاها به نیازهای روانی و اجتماعی کاربران توجه ویژه‌ای داشته باشند. به‌کارگیری فناوری‌های هوشمند و اصول پایدار در طراحی، می‌تواند به ایجاد فضاهایی با کیفیت و مناسب برای کاربران منجر شود. در نهایت، این مقاله بر لزوم انجام تحقیقات بیشتر درباره تاثیرات ترکیبی اصول روانشناسی محیطی در شرایط فرهنگی و سنی مختلف تاکید می‌کند.