تجلی هنر در معماری و شهرسازی 3 تابستان 1404 1404 06 28 Explanation of Optimal Functional Deployment Patterns in Multi-Purpose Pedestrian-Oriented Bridges Using Space Syntax in Iran تبیین الگوهای بهینۀ استقرار عملکردی در پل‌های پیاده‌محور چندمنظوره با بهره‌گیری از نحو فضا در ایران 1 28 FA آرتین سامانی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه معماری، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران. محمدرضا متینی دانشیار، گروه معماری، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران Journal Article 1404/01/19 <p>The present study was conducted with the aim of formulating a scientific framework for the optimal organization of functional spaces in multi-purpose pedestrian-oriented bridges in Iran. The main research problem concerns how a spatial model can be proposed that not only meets the functional requirements of the bridge, but also enhances user experience and facilitates the emergence of social interactions within these environments. Pedestrian bridges in urban contexts containing rivers and waterways have the potential to operate beyond the role of a mere passageway and to transform into spaces for pause and events. Research indicates that most studies worldwide—and especially in Iran—have been concentrated on the structural and physical aspects of bridges, while functional dimensions and spatial configuration analyses in multi-purpose bridges have been comparatively underexplored. Meanwhile, the design of such multi-functional spaces requires a generative approach capable of objectively and measurably representing configurational relationships. Accordingly, the present study employs the quantitative method of Space Syntax as its theoretical framework and analytical tool—a methodology that, through modeling and evaluating spatial configuration relationships, enables the prediction of areas suitable for events, interaction, and retreat. Within this framework, the functional spaces of the bridge are modeled as nodes within a spatial network, together with their connections, in the Grasshopper–Rhino environment, and various configuration scenarios are developed based on common spatial organization patterns. The key Space Syntax indices are then extracted using computational simulation and serve as the basis for a comparative evaluation of the scenarios. By integrating theoretical analysis and generative design, this process establishes the groundwork for presenting a data-driven and locally adaptable model for the optimal organization of pedestrian-oriented bridges in various Iranian contexts.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف تبیین چارچوبی علمی برای سامان‌دهی بهینۀ فضاهای عملکردی در پل‌های پیاده‌محور چندمنظوره در ایران انجام شده است. در این پژوهش مسئلۀ اصلی آن است که چگونه می‌توان الگویی فضایی ارائه کرد که ضمن پاسخ‌ به الزامات عملکردی پل، کیفیت تجربۀ کاربر و امکان شکل‌گیری تعاملات اجتماعی را در این عرصه‌ها ارتقاء دهد. پل‌های پیاده در بسترهای شهری دارای رودخانه و آبراهه، ظرفیت آن را دارند که فراتر از یک گذرگاه عمل کرده و به عرصه‌هایی برای مکث و رویداد بدل شوند؛ تحقیقات نشان می‌دهند که اغلب مطالعات در جهان و به ویژه ایران بر جنبه‌های سازه‌ای و کالبدی پل‌ها متمرکز بوده‌ و کمتر بر پایه جنبه‌های عملکردی و تحلیل‌های پیکربندی فضایی در پل‌های چندمنظوره بررسی شده است. در حالی‌که طراحی این فضاهای چندمنظوره نیازمند نگرشی مولد  است که بتواند روابط پیکربندی را به‌صورت عینی و قابل‌سنجش بازنمایی کند. بنابراین، پژوهش حاضر از روش کمّی «نحو فضا» به‌عنوان چارچوب نظری و ابزار تحلیلی بهره می‌گیرد؛ رویکردی که با مدل‌سازی و ارزیابی روابط پیکربندی فضایی، امکان پیش‌بینی عرصه‌هایی برای شکل‌گیری رویداد، تعامل و خلوت‌گزینی را فراهم می‌آورد. در این چارچوب، فضاهای عملکردی پل به‌صورت نقاطی در شبکۀ فضایی به همراه پیوندهایشان در محیط گرس‌هاپر-راینو مدل‌سازی شده و بر پایۀ الگوهای رایج سازماندهی فضایی، سناریوهای مختلف پیکربندی تدوین شده‌اند. سپس شاخص‌های کلیدی نحو فضا از طریق شبیه‌سازی محاسباتی استخراج و مبنای ارزیابی مقایسه‌ای سناریوها قرار گرفته است. این فرایند با ترکیب تحلیل نظری و طراحی مولد، زمینه را برای ارائۀ الگویی داده‌محور و قابل بومی‌سازی جهت سازماندهی بهینۀ پل‌های پیاده‌محور در بسترهای مختلف ایران فراهم می‌آورد.</p> https://www.jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/128/103