تجلی هنر در معماری و شهرسازی 3 پاییز 1404 1404 09 30 A Rating Framework for Traditional Accommodations چارچوبی برای درجه‌بندی اقامتگاه‌های سنتی 1 20 FA اسماعیل قادری دانشیار، عضو هیئت علمی گروه مدیریت گردشگری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. زهره دهدشتی شاهرخ استاد تمام، عضو هیئت علمی گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. سید مجتبی محمودزاده دانشیار، عضو هیئت علمی گروه مدیریت گردشگری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. آلاء طائی دانشجوی دکتری رشته گردشگری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Journal Article 1404/06/02 <p>This study aims to develop a comprehensive and auditable framework for rating traditional accommodations by integrating minimum standards with differentiated cultural-experience levels. Using a qualitative meta-synthesis design, literature published between 2011 and 2025 was systematically reviewed from major English databases (Scopus, Springer, ScienceDirect, Google Scholar) and Persian repositories (Magiran, Noormags, Civilica, SID). From 642 initially identified sources, 33 high-quality studies were retained after screening based on inclusion–exclusion criteria and methodological appraisal. The data were analyzed through open coding and thematic analysis in MAXQDA, and coding reliability was verified using the Kappa coefficient. The synthesis yielded seven core dimensions constituting the proposed rating framework: compliance, safety and hygiene; physical fabric, authenticity and architectural quality; facilities and comfort; service quality, process and hospitality; cultural experience, intangible heritage and sense of place; perceived value, transparency and representation; and management, maintenance and sustainability. Together, these dimensions integrate mandatory operational requirements with experience-based differentiators in a coherent evaluative structure. The proposed framework redefines the evaluation of traditional accommodations by embedding cultural-heritage experience within auditable rating criteria, enabling the development of operational checklists and localized scoring systems.</p> <p>هدف این پژوهش ارائه یک چارچوب جامع و ممیزی‌پذیر برای درجه‌بندی اقامتگاه‌های سنتی با تمرکز همزمان بر الزامات حداقلی و سطوح تجربه فرهنگی است. این مطالعه با رویکرد کیفی و به روش فراترکیب انجام شد. مقالات مرتبط در بازه زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۴ از پایگاه‌های انگلیسی (Scopus، Springer، ScienceDirect، Google Scholar) و فارسی (Magiran، Noormags، Civilica، SID) استخراج گردید. از میان ۶۴۲ منبع اولیه، پس از غربالگری نظام‌مند مبتنی بر معیارهای ورود و خروج و ارزیابی کیفیت، ۳۳ مطالعه واجد شرایط انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از کدگذاری باز و تحلیل تماتیک در نرم‌افزار MAXQDA تحلیل شدند و پایایی کدگذاری با شاخص کاپا کنترل گردید. نتایج فراترکیب منجر به شناسایی هفت بُعد اصلی به‌عنوان ستون‌های چارچوب درجه‌بندی شد: انطباق، ایمنی و بهداشت؛ کالبد، اصالت و کیفیت معماری؛ تسهیلات و امکانات رفاهی؛ کیفیت خدمت، فرآیند و میزبانی؛ تجربه فرهنگی، میراث ناملموس و حس مکان؛ ارزش ادراک‌شده، شفافیت و بازنمایی؛ و مدیریت، نگهداشت و پایداری. این ابعاد به‌صورت نظام‌مند حداقل‌های الزام‌آور و عوامل تمایزبخش تجربه‌محور را در یک ساختار یکپارچه تلفیق می‌کنند. چارچوب پیشنهادی امکان تبدیل ارزیابی اقامتگاه‌های سنتی از رویکرد صرفاً کالبدی به یک نظام تجربه‌محور، قابل ممیزی و متناسب با زمینه میراث فرهنگی را فراهم می‌سازد و می‌تواند مبنای طراحی چک‌لیست‌های عملیاتی و بومی‌سازی نظام امتیازدهی باشد.</p> https://www.jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/144/120