تجلی هنر در معماری و شهرسازی 3 زمستان 1404 1404 11 01 Explaining the Role of Placemaking Components in Enhancing Social Interactions on the Main Streets of Sanandaj تبیین نقش مؤلفه‌های خلق مکان در ارتقای تعاملات اجتماعی در خیابان‌های اصلی شهر سنندج 1 17 FA حسام رسول آبادی گروه معماری، واحد سنندج، دانشگاه ازاداسلامی، سنندج، ایران فرزین چاره جو گروه شهرسازی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران Journal Article 1404/06/01 <p>This study aims to design and validate a comprehensive model for identifying the determinants of placemaking with emphasis on enhancing social interactions in the urban spaces of Sanandaj. This applied research employed a quantitative descriptive–analytical approach. The statistical population consisted of Sanandaj residents, from whom 271 participants were selected using Cochran’s formula and stratified random sampling. Data were collected using a researcher-developed questionnaire comprising 30 items across 10 constructs. Instrument validity was confirmed by experts and reliability achieved a Cronbach’s alpha of 0.89. Data analysis was conducted using SPSS and LISREL through structural equation modeling. Structural equation modeling revealed that physical quality, safety, accessibility, local identity and culture, socio-economic functions, natural environment, spatial justice, and urban management exert significant positive effects on placemaking. Placemaking also demonstrated a strong direct and significant effect on social interactions. Model fit indices (RMSEA=0.047, CFI=0.94, χ²/df=1.98) confirmed excellent model adequacy. Placemaking constitutes a core mechanism for strengthening social interactions and improving urban quality of life in Sanandaj, requiring an integrated approach to urban design and governance.</p> <p>هدف این پژوهش طراحی و تبیین الگویی جامع برای شناسایی عوامل مؤثر بر خلق مکان با تأکید بر ارتقای تعاملات اجتماعی در فضاهای شهری شهر سنندج است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی–تحلیلی با رویکرد کمی است. جامعه آماری شامل شهروندان شهر سنندج بوده و حجم نمونه ۲۷۱ نفر با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته شامل ۳۰ گویه در ۱۰ سازه بود. روایی ابزار توسط خبرگان تأیید و پایایی آن با آلفای کرونباخ 0.89 تأیید شد. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزارهای SPSS و LISREL و با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام گرفت. نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد که کیفیت کالبدی فضا، امنیت و ایمنی، دسترس‌پذیری، هویت و فرهنگ محلی، کارکرد اجتماعی–اقتصادی، محیط طبیعی، عدالت فضایی و مدیریت شهری تأثیر مثبت و معناداری بر خلق مکان دارند. همچنین خلق مکان دارای اثر مستقیم و معنادار بر تعاملات اجتماعی شهروندان است. شاخص‌های برازش مدل (RMSEA=0.047، CFI=0.94، χ²/df=1.98) برازش مطلوب الگو را تأیید کردند. خلق مکان سازوکاری بنیادین برای تقویت تعاملات اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی شهری در سنندج است و مستلزم رویکردی یکپارچه در سیاست‌گذاری و طراحی شهری می‌باشد.</p> https://www.jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/145/134