تجلی هنر در معماری و شهرسازی 4 تابستان 1405 1405 04 30 The Capacities of Visual Arts in Enhancing Public Awareness and Public Culture: An Analytical Systematic Review with a Focus on Visual Literacy and Public Communication ظرفیت‌های هنرهای تجسمی در ارتقای آگاهی و فرهنگ عمومی: یک مرور نظام‌مندِ تحلیلی با تمرکز بر سواد بصری و ارتباطات عمومی 1 16 FA نغمه نظری مقدم عضو هئیت علمی، گروه رشته گرافیک، دانشگاه شفق، تنکابن ، ایران. دلارام علی بیگی مدرس، گروه گرافیک، دانشگاه شفق، ایران. Journal Article 1404/12/01 <p>The present study aims to explain and conceptualize the capacities of visual arts in enhancing public awareness and public culture through an analytical systematic review focused on two axes: “visual literacy” and “public communication.” The main problem is to determine through which mechanisms visual arts transmit meaning, shape attitudes, and strengthen social sensitivity, and under what conditions these mechanisms lead to sustainable cultural outcomes. The research method is a systematic review of scientific and documentary sources and a qualitative content analysis of relevant studies in the fields of visual arts, communication, education, and cultural studies. In this process, studies are selected based on inclusion/exclusion criteria, methodological quality, and their degree of relevance to the concepts of “public awareness” and “public culture,” and are then categorized through an analytical-synthetic approach. The findings of the review indicate that visual arts can contribute to the enhancement of public awareness and public culture by increasing the readability of messages, stimulating attention and cognitive-emotional engagement, strengthening visual literacy, and expanding social dialogue. Furthermore, the effectiveness of these capacities depends on factors such as the cultural context of the audience, the clarity of visual codes, the choice of medium and mode of presentation—including urban art, posters, illustration, photography, and digital media—the level of social participation, and continuity with public communication strategies. The outcome of the study is the presentation of a conceptual framework linking “visual literacy–public communication–visual arts,” which can contribute to the design of cultural policies, educational programs, and image-based awareness-raising campaigns.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف تبیین و صورت‌بندی ظرفیت‌های هنرهای تجسمی در ارتقای آگاهی و فرهنگ عمومی، یک مرور نظام‌مندِ تحلیلی را با تمرکز بر دو محور «سواد بصری» و «ارتباطات عمومی» دنبال می‌کند. مسئله اصلی این است که هنرهای تجسمی از چه سازوکارهایی برای انتقال معنا، شکل‌دهی نگرش و تقویت حساسیت اجتماعی بهره می‌گیرد و این سازوکارها تحت چه شرایطی به پیامدهای فرهنگی پایدار منتهی می‌شوند. روش پژوهش، مرور نظام‌مند منابع علمی و اسنادی و تحلیل کیفیِ محتوای مطالعات مرتبط در حوزه‌های هنرهای تجسمی، ارتباطات، آموزش و مطالعات فرهنگی است؛ در این مسیر، مطالعات بر اساس معیارهای ورود/خروج، کیفیت روش‌شناختی و میزان ارتباط با مفاهیم «آگاهی عمومی» و «فرهنگ عمومی» گزینش و سپس با رویکرد تحلیلی-ترکیبی مقوله‌بندی می‌شوند. یافته‌های مرور نشان می‌دهد هنرهای تجسمی از طریق افزایش خوانش‌پذیری پیام، برانگیختن توجه و درگیری شناختی-هیجانی، تقویت سواد بصری و توسعه گفت‌وگوی اجتماعی، می‌تواند به ارتقای آگاهی و فرهنگ عمومی کمک کند. همچنین، کارآمدی این ظرفیت‌ها وابسته به عواملی چون زمینه فرهنگی مخاطب، شفافیت رمزگان بصری، انتخاب رسانه و بستر ارائه (هنر شهری، پوستر، تصویرسازی، عکاسی و رسانه‌های دیجیتال)، سطح مشارکت اجتماعی و پیوستگی با راهبردهای ارتباطات عمومی است. نتیجه پژوهش، ارائه یک چارچوب مفهومی از پیوند «سواد بصری–ارتباطات عمومی–هنرهای تجسمی» است که می‌تواند به طراحی سیاست‌های فرهنگی، برنامه‌های آموزشی و کمپین‌های آگاهی‌بخش مبتنی بر تصویر کمک کند.</p> https://www.jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/236/178