تجلی هنر در معماری و شهرسازی 3060-7957 در دست انتشار 1405 10 01 Analysis of the Concept of Vitality in the Spatial Configuration of Educational Environments Using Space Syntax Technique (Schools in Kerman City) واکاوی مفهوم سرزندگی در کالبد فضاهای آموزشی با استفاده از تکنیک نحو فضا (مدارس شهر کرمان) 1 27 FA امیر عباس صابرنیا گروه معماری، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی کرمان، ایران. مهدیه معینی گروه معماری، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران. علی یظهری کرمانی گروه معماری، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی کرمان، ایران. Journal Article 1405 04 09 <p>Vitality, as one of the fundamental components of the quality of educational spaces, plays a significant role in strengthening social interactions and increasing students’ active presence and can enhance the sense of liveliness and dynamism within educational environments. The present study aimed to explain the relationship between space syntax components and indicators of vitality within the spatial configuration of schools. The study employed a mixed-methods research design integrating quantitative and qualitative approaches through a convergent strategy. In the first stage, the factors influencing vitality were identified through a review of the literature and interviews with educational professionals, including school principals and teachers. Subsequently, a questionnaire was distributed among students, and the resulting data were analyzed using a snowball sampling approach to identify the principal components. In the second stage, the spatial configurations of six schools in Kerman City were analyzed using Space Syntax software, and the indicators of depth, integration, and spatial connectivity were assessed in the schools’ floor plans. The results revealed a significant relationship between space syntax components and spatial vitality, indicating that schools characterized by open-plan configurations, appropriate spatial depth, and legible accessibility exhibited higher levels of vitality and interaction. Moreover, the presence of open lobbies with high levels of spatial integration contributed to enhanced social interactions among students. Based on the findings, Reyhaneh, Keramat, and Namjoo schools demonstrated the highest levels of spatial integration and vitality.</p> <p>سرزندگی به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های بنیادین کیفیت فضاهای آموزشی، نقش بسزایی در تقویت تعاملات اجتماعی و افزایش حضور فعال دانش‌آموزان دارد و می‌تواند احساس زندگی و پویایی را در محیط آموزشی ارتقا دهد. هدف پژوهش حاضر، تبیین رابطه میان مؤلفه‌های نحو فضا و شاخص‌های سرزندگی در ساختار فضایی مدارس است. روش تحقیق از نوع آمیخته (کمی و کیفی) و به‌شیوه هم‌افزا انجام شد. در گام نخست، با بهره‌گیری از مطالعات کتابخانه‌ای و مصاحبه با متخصصان آموزشی شامل مدیران و معلمان، مؤلفه‌های مؤثر بر سرزندگی شناسایی گردید. سپس پرسش‌نامه‌ای میان دانش‌آموزان توزیع و با روش گلوله‌برفی تحلیل شد تا مؤلفه‌های اصلی استخراج شود. در گام دوم، با استفاده از نرم‌افزار Space Syntax، ساختار فضایی شش مدرسه در شهر کرمان مورد تحلیل قرار گرفت و شاخص‌های عمق، هم‌پیوندی و ارتباط فضایی در پلان‌ها سنجیده شد. نتایج نشان داد میان مؤلفه‌های نحو فضا و سرزندگی رابطه‌ای معنادار وجود دارد؛ به‌گونه‌ای که مدارس دارای پلان باز، عمق فضایی مناسب و دسترسی خوانا، از سرزندگی و تعامل بالاتری برخوردارند. همچنین، حضور لابی‌های گشوده با میزان هم‌پیوندی بالا موجب ارتقای تعاملات اجتماعی دانش‌آموزان می‌شود. بر اساس یافته‌ها، مدارس ریحانه، کرامت و نامجو بالاترین میزان هم‌پیوندی و سرزندگی فضایی را دارا بودند.</p> https://www.jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/288/209