تجلی هنر در معماری و شهرسازی 1 پیاپی 1 2023 10 05 The Role of Biophilic Architecture in Enhancing Environmental and Psychological Quality of Urban Spaces نقش معماری بیوفیلیک در بهبود کیفیت زیست محیطی و روانشناختی فضاهای شهری 30 42 FA محمدجواد احمدی دانشکده طراحی شهری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2023 07 19 Biophilic architecture, as an innovative approach in urban design, aims to enhance environmental quality and improve individuals’ mental health. This article explores the impacts of biophilic architecture on the environmental and psychological aspects of urban spaces. Initially, the theoretical foundations, including the history and core principles of biophilic design, are introduced, followed by an examination of its positive effects on environmental sustainability and psychological well-being. The findings indicate that incorporating natural elements such as plants, light, and water into urban design can reduce air pollution, lower temperature, and minimize noise pollution, while positively influencing mental health, reducing stress, and fostering a sense of place. Furthermore, case studies of successful biophilic projects in cities such as Singapore and Barcelona demonstrate this approach’s effectiveness in enhancing citizens' quality of life. Despite its numerous advantages, the study addresses the challenges and limitations of implementing biophilic architecture, including high costs, spatial constraints, and lack of awareness among urban management. Lastly, recommendations are provided for future research and urban policy, emphasizing localized studies, sustainable financial models, and community education. This study serves as a guide for designers and policymakers, underscoring the significance of biophilic architecture in creating sustainable urban spaces and enhancing quality of life. معماری بیوفیلیک به عنوان یک رویکرد نوین در طراحی فضاهای شهری، با هدف بهبود کیفیت زیست‌محیطی و ارتقای سلامت روانی افراد مطرح شده است. این مقاله به بررسی تأثیرات معماری بیوفیلیک بر ابعاد محیطی و روانشناختی فضاهای شهری می‌پردازد. در ابتدا، مبانی نظری معماری بیوفیلیک از جمله تاریخچه و اصول کلیدی آن معرفی شده و سپس تأثیرات مثبت این رویکرد بر محیط زیست و سلامت روانی بررسی می‌شود. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که استفاده از عناصر طبیعی مانند گیاهان، نور و آب در طراحی شهری می‌تواند به کاهش آلودگی هوا، کاهش دما و آلودگی صوتی کمک کند و در عین حال تأثیرات مثبتی بر سلامت روانی افراد، کاهش استرس و تقویت حس تعلق به محیط داشته باشد. همچنین، مطالعه موردی پروژه‌های موفق بیوفیلیک در شهرهایی نظیر سنگاپور و بارسلونا بیانگر اثربخشی این رویکرد در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان است. علی‌رغم مزایای متعدد معماری بیوفیلیک، این پژوهش به چالش‌ها و محدودیت‌های موجود در پیاده‌سازی آن، از جمله هزینه‌های بالا، محدودیت‌های فضایی و کمبود آگاهی در سطح مدیریت شهری اشاره می‌کند. در نهایت، پیشنهاداتی برای تحقیقات آتی و سیاست‌گذاری‌های شهری به منظور توسعه معماری بیوفیلیک ارائه شده است که شامل تحقیقات بومی، ایجاد مدل‌های مالی پایدار و آموزش جامعه است. این پژوهش به عنوان راهنمایی برای طراحان و سیاست‌گذاران، بر اهمیت معماری بیوفیلیک در ایجاد فضاهای شهری پایدار و بهبود کیفیت زندگی تأکید دارد.

https://www.jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/3/3