تجلی هنر در معماری و شهرسازی 3 بهار 1404 1404 03 15 War and Urban Morphology (The Impact of War on the Form of Historical Cities Post-War – Case Study: Dezful) جنگ و مورفولوژی شهری (تأثیر جنگ بر ریخت شهرهای تاریخی پس از جنگ - مطالعه موردی: شهر دزفول) 1 22 10.61838/jmaaue.45 FA فرزانه نحاس فرمانیه دکتری، گروه معماری و ساخت، دانشگاه ساپینزا، رم، ایتالیا. آنا ایرنه دل موناکو گروه معماری، دانشگاه ساپینزا، رم، ایتالیا. شهاب عباس‌زاده گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران. Journal Article 1403 12 25 Urban planners and architects often face significant constraints in post-war reconstruction efforts in historical cities. They are confronted with two main priorities: preserving urban morphology or prioritizing the rapid provision of housing. Some design based on urban morphology and architectural language, while others disregard these aspects. However, the success of a reconstruction plan is ultimately judged by the people who continue to live in that city afterward. The study of post-war reconstruction in the city of Dezful serves as evidence of the failure of such efforts from physical, social, and cultural perspectives. Analyzing the historical fabric of the city after a crisis, using pre-war data and based on architectural language and urban morphology, can contribute significantly to a structured post-war rebuilding process. Identifying the urban morphology and the continuity of the urban fabric, along with layering the phases of city formation over various historical periods, establishes a foundational framework that can guide a methodology for post-war reconstruction both within the historical fabric and beyond its existing boundaries. In this study, Dezful’s urban morphology before and after the war was examined to propose a logical model for the reconstruction of historical cities following conflict. Our findings indicate that the physical, social, and cultural structure of Dezful has changed since the reconstruction efforts that began in 1981. The proposed protocol outlines a strategy for post-war reconstruction in Dezful. According to this protocol, 65% of post-war constructions occurred outside the established morphological structure of the city; 25% were somewhat aligned with the city’s morphology, and only 10% of the post-war constructions conformed to the original urban morphology. شهرسازان و معماران در بازسازیهای بعد از جنگ در شهرهای تاریخی همواره با محدودیتهای زیادی روبرو هستند. توجه کردن به مورفولوژی شهری یا اولویت دادن به ایجاد سکونتگاه، دو موضوعی هستند که آن‌ها در مقابل خود دارند. برخی با توجه به مورفولوژی شهری و زبان معماری اقدام به طراحی میکنند و برخی دیگر بیتوجه به آن. حال آنکه موفقیت در دستیابی به اهداف طرح را مردمانی تعیین میکنند که از آن پس در آن شهر میزیند. مطالعه بازسازیهای پس از جنگ در شهر دزفول گواهی است بر عدم موفقیت طرحهای بازسازی پس از جنگ از منظر کالبدی، اجتماعی و فرهنگی. خواندن بافت تاریخی شهر پس از بحران با استناد به دادههای قبل از جنگ، بر اساس زبان معماری و مورفولوژی شهری، میتواند در بازسازی ساختارمند پس از جنگ مؤثر باشد. تعیین مورفولوژی و امتداد بافت شهری و برهمگذاری لایههای مختلف شکلگیری شهر در دورانهای مختلف، پایه و اساسی را مشخص خواهد کرد که بر اساس آن میتوان متدلوژی بازسازی پس از جنگ را هم در درون بافت تاریخی، هم خارج از مرزهای موجود آن تعیین کرد. در این پژوهش برای دستیابی به یک مدل منطقی در بازسازی شهرهای تاریخی پس از جنگ، مورفولوژی شهر دزفول در سالهای قبل و بعد از جنگ مورد بررسی قرار گرفت. بررسیهای ما نشان میدهد که ساختار کالبدی و اجتماعی – فرهنگی شهر دزفول پس از بازسازیهای انجام شده از سال 1360 به بعد تغییر کرده است. پروتکل پیشنهادی ما نحوه بازسازی شهر دزفول پس از جنگ را مشخص میکند. بر این اساس 65 درصد از ساخت و سازها خارج از ساختار ریختشناسی شهر؛25 درصد به مورفولوژی شهری نزدیک، و تنها 10 درصد از ساخت و سازهای بعد از جنگ با مورفولوژی هماهنگی دارند.

https://www.jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/45/46