تجلی هنر در معماری و شهرسازی 3 بهار 1404 1404 03 23 Participatory Governance and Sustainable Rural Tourism Development: A Case Study of Qalat Village, Fars Province حکمرانی مشارکتی و توسعه پایدار گردشگری روستایی: مطالعه موردی روستای قلات فارس 1 12 10.61838/jmaaue.96 FA محمدصادق تدینی نژاد گروه علوم اجتماعی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران. ثمینه بهادری جهرمی گروه علوم اجتماعی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران. دلشاد عبدالحمید گروه علوم تربیتی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران. پیام پاسلاری گروه مدیریت بازرگانی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامي، بندرعباس، ايران. سید کورش سرورزاده گروه علوم اجتماعی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم، ایران. Journal Article 1403/11/18 <p>This study aimed to examine the role of participatory governance dimensions, particularly “participation” and “managerial effectiveness and efficiency,” in predicting sustainable rural tourism development in Qalat village, Fars Province. A descriptive-analytical quantitative survey design was adopted. The statistical population included 7,286 residents and stakeholders of Qalat village, from which 367 respondents were selected using stratified random sampling based on Cochran’s formula at a 95% confidence level and a 0.05 margin of error. Data were collected using a validated and reliable researcher-designed questionnaire (Cronbach’s alpha = 0.87). Descriptive statistics, Pearson correlation, and multiple linear regression analyses were conducted using SPSS version 26. Pearson correlation results indicated a significant positive relationship between “participation” and sustainable rural tourism (r = 0.58, p &lt; 0.001) and between “managerial effectiveness and efficiency” and sustainable rural tourism (r = 0.42, p &lt; 0.001). Multiple regression analysis revealed that both participation (β = 0.28, t = 4.50, p &lt; 0.001) and managerial effectiveness and efficiency (β = 0.19, t = 3.10, p = 0.002) significantly predicted sustainable rural tourism, jointly explaining 34% of the variance (R² = 0.34). The findings highlight that strengthening genuine community participation and improving managerial effectiveness and efficiency form the foundation for achieving sustainable rural tourism. Leveraging local cultural and natural assets through participatory and efficient governance provides a robust framework for economic, social, and environmental sustainability in rural destinations.</p> <p>این پژوهش با هدف تبیین نقش ابعاد حکمرانی مشارکتی به‌ویژه «مشارکت» و «اثربخشی و کارایی» در پیش‌بینی توسعه پایدار گردشگری روستایی در روستای قلات استان فارس انجام شد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی–تحلیلی و با رویکرد کمی و روش پیمایشی انجام گرفت. جامعه آماری شامل ۷۲۸۶ نفر از ساکنان و ذی‌نفعان روستای قلات بود که بر اساس فرمول کوکران با سطح اطمینان ۹۵ درصد و خطای ۰/۰۵ تعداد ۳۶۷ نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته استاندارد بود که روایی آن با نظر خبرگان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ ۰/۸۷ تأیید شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین «مشارکت» و توسعه پایدار گردشگری همبستگی مثبت و معنادار وجود دارد (r = 0.58, p &lt; 0.001) و همچنین «اثربخشی و کارایی» نیز با توسعه پایدار گردشگری رابطه مثبت و معناداری دارد (r = 0.42, p &lt; 0.001). تحلیل رگرسیون چندگانه بیانگر آن بود که هر دو متغیر «مشارکت» (β = 0.28, t = 4.50, p &lt; 0.001) و «اثربخشی و کارایی» (β = 0.19, t = 3.10, p = 0.002) توان تبیین ۳۴ درصدی واریانس توسعه پایدار گردشگری را دارند. یافته‌ها نشان می‌دهد تقویت مشارکت واقعی جامعه محلی و بهبود کارایی و اثربخشی مدیریت محلی می‌تواند بنیان دستیابی به توسعه پایدار گردشگری را فراهم کند. توجه به ظرفیت‌های بومی، همراه با مدیریت علمی و سیاست‌گذاری مشارکتی، می‌تواند الگوی کارآمدی برای پایداری اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی مقاصد روستایی ارائه دهد.</p> https://www.jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/96/83